රේල් පීලි

එකිනෙකාගෙන් වෙන් වී
සිල්පර කොට මඟින් එක් වී
නියත දුරකින්
වෙන්වීමක්  නැති
එක්වීමක් නැති
කඳු හෙල් සම බිම් මැදින්
කඳුලත් සතුටත් අතර
උපේක්ෂාවෙන්
අනන්තයට යන ගමනක්.

මා වයන්නේ...

දුර කඳු වැටි අතර පිහිටි 

සම තණපිටියක සිට 

මා වයන්නේ 

මා සඳහායි.

කඳු මුදුනක වැදි ඒ හඬ

නැවත ඇසෙන විට 

මා වයන්නේ 

මා සඳහායි.

වින්දොත් ඔබ මා ගී හඬ

එය සතුටකි මට 

එත් මා වයන්නේ 

මා සඳහායි.

මගේ කවිය

ප්‍රබල ඇරඹුමක්
වෙනස් අවසානයක්
දුර්වල කවියක්
ඔබ සිතුවාට වඩා
අවසානය වෙනස් නිසා

තණකොළ

උදෑසන

ලා කොල පැහැති තණ

ගොම්මන කොල-කළු පැහැයෙන්.

තණ පතක පවා

පැහැය වෙනස් වෙයි

පතිත වන ඉර එළිය මත.

හුස්ම

ඔබ ගමන් කල 

මං මාවත් වල 

ඔබට රහසින් 

ඇවිද යමි මම 

එවිට 

ගනිමි මම ළය පුරා 

ලොකු හුස්මක්  

සොයමි මම එහි 

ඔබේ සුවඳ 

දකිමි ඔබේ ප්‍රාශ්වාසය 

මගේ ආශ්වාසය හා 

මුසුවන යුරු 

බලන්නෙමි මම 

සතුටු වන මගේ සිත දෙස 

ඔබ හා මම 

එකම හුස්මක් 
බෙදාගෙන .....

නිදිකුම්බා

නිදිකුම්බා නුඹත් මලක් 

සුවඳ සමන් පිච්ච අතර 

වියළි බිමේ තණ අතරේ 

මඳ සුළඟට පිපී වැනෙන 

සුවඳ නැතත් රෝස වගේ 

කටු අරණේ නුඹ පිපුනේ 

නුඹ නෙලන්න හැඩ බලන්න 

මටත් වුණා දණ නමන්න ......

පියාපත්

නිල් අහස් වියන් යට 

සැරිසරන සියෝතුන්ගෙන්
කලාතුරකින් ගිලිහී වැටෙන 

පිහාටුවක් දෙස බලමින් 

මා පැතුවේ 

පාවී යන්නට එලෙසෙම ......

ජීවිතයේ අන්තිම දා 

නටුවෙන් ගිලීහි ගිය විට 

ලඳිමි මම ද පියාපත් 

සුළඟ හා පාවී යන්නට 

ටික දුරක් හෝ .....

නොලියු පදවැල්

නෙතඟ  ලියවුන

 මුවඟ සිර වුන 

නොලියු පද වැලක් 

පාළු මැදියම 

නිහඬබව බිඳ 

හද පෙළයි සැනෙකින්
නෙතු තෙමෙයි කඳුලින්

රැහැයි ගී හා එක්ව ඉකිබිඳ 

සිත නිවනු කෙලෙසින්
මතකයන් මකමින් ....

සුදුමැලිව ගිය වියලි සඳවත
එබෙනු ඇයි මෙලෙසින් 

මලානික දෑසින් ....

නින්ද ඇයි ඔබ 

තවත් මට දුර 

වඩිනු මැන විගසින් 

සෝතැවුල් නිවමින් .....

සුදු රෝස

කවුළුව අසල 
ආදරෙන් ඔබ වැවු 

සුදු රෝස පැළයේ 

පොහොට්ටුවක් ඇවිත් ......

හෙට උදෑසන වෙද්දී 

නෙලා ගන්නම් මම 

සරසන්න ඔබේ ගත 

 අවසන් වතාවට .....

උදෑසන බලන විට .....

වැටුණු මුතු පිනි බිංදු

දරාගන්නට බැරිව 

රෝස පෙති බරවෙලා 

කොලපාට තණ අතර 

සුදු පාට ඉහිරිලා .......

සිහිනයක පාට

දුටිමි  මම සිහිනයක් 

දුර අහසේ  මහ මුහුදේ 

ගැඹුරු නිල් පාට ගැන 

තුරු මුදුන් මත රැඳුනු 

සොඳුරු කොළ පැහැය ගැන

ගඟ දියේ පෙන අතර 

සිනාසෙන සුදු පැහැය 

මල් ගොමු අතර සරනා 

රෝස කහ තැඹිලි පැහැ 

ඒනමුදු රතු ?

අවසන 

බැලු බැලු සැමතෙනම 

කළු පසුබිමක 

රතු පාට පොඩි බිංදු 

(අ)සීමා

කඩා බාධක 

පැන කඩුළු වැට කොටු 

යන්නට වෙර නැති 

ගත

පසෙක තබා මම 

ආලෝකයේ වේගයෙන් 

සැරිසරමි මම 

මට රිසි සේ 

නිල් කඳු මුදුන් උඩින් 

මහා සයුරේ රළ මතින් 

සුනිල නිල් තණබිම් සිසාරා 

හමන මුදු සුළඟක් ලෙසින් 

මහා නගර මැදින් 

හඬන හිනැහෙන මිනිසුන් ලඟින් 

පාවී යමි මම 

වර්ණ පිරි මනසක් සමගින් 

අහසේත් කටු කම්බි

කූඩුවේ ඉඩ මදියි ලත  වුණා

සුව පහසු උණුසුමත් ඇති වුණා

නිල් අහස ගැන සිහින රජ වුණා 

තටු විදා පියඹන්න සිත් වුණා 

තටු ලැබුණු කල අහස වෙත ගියා 

මිතුරු විහඟුන් සිටින තැන් සොයා 

සිත් තුටින් සුළඟ හා මුසු වෙලා  

සුදු වළාමතින් පියඹමී සිතා 

ටික දුරක් යන කලෙක ඉගිළිලා

කොහේ යම්ද තවත් දුර පියඹලා

අහසේ  මැද මහා පැවරු ඉදි වෙලා 

කටු කම්බි සැම තැනම විසිරිලා 

කටු කම්බි අතරින් මා රිංගලා 

යන කලෙක කටු අතර ඇමිණිලා

සුදු තටු අතර රුහිරු මල් ඉහිරිලා 

තව යන්න වාරු නෑ තටු සිඳිලා

නිල් අහස ගැන සිහින ඉහිරිලා 

වරු ගෙන යන කලෙක ඉගිළිලා 

මිතුරු විහඟුන් කොහෙද විසිරිලා

උන් ගිහින් දුර ඈත වෙන්වෙලා 

සිහිනයක වැරදිකරු

සිනිඳු වැලි බිමක

අත්තිවාරමක් නොයොදා

සිහිනයක් මත සිහිනයක් තබා

දහසක් පැතුම් මැද

ඔබ ඉදිකළ සිහින මන්දිරය 

මඳ සුළඟට ද සෙලවෙන මුත් 

කඩා වැටෙතෙයි කියන්නට 

දුක සිතුනු නිසා මා හට 

චණ්ඩ මාරුත හමා

සලකුණු ද ඉතිරු නොවූ සද 

ලොවම සමඟ හිඳ ඔබ 

මට ඇගිල්ල දිගු කල විට 

ඔහේ කරබා හිඳීමි මම

කතා කරන්නට කම්මැලි නිසා ...

සඳට එරෙහිව

 විත්තිකරුවෙකු සොයන නඩුවක 

ජුරියට වී හිඳින්නට වූ කල

 කළුවර අතරින් එබෙන පුරහඳ 

ඇයි ද  සරදම් තවත් මේ මට 

කියාගන්නට කෙනෙකු නොමැතිව 

තනිව හඬමින් සිටින හැමකල 

එබී හිනැහුණ පුන් පුරාසඳ 

දෙන්න පණිවිඩ ඔහුට මා  ගැන 

නොකීවෙන් ඔබ මා කියූ දෙය 

නොමැත ඔහු මා අසල අද දින 

සුසුම් මාරුත හමන මැදියම 

සිනා නොමසෙන් තරු සමඟ හිඳ

ඔහු නොමැති සිත් අහස කළුවර 

ඔබට එලි කල නොහැකි වූ කල 

කුමන පල මට ඔබෙන් තව දුර 

කලු වලාකුළු  වසනු පුරහඳ 

ජුරියද පැමිණිල්ල  වූ කල 

තවත් ගැලවුම් නුඹට නම් නැත 

මා මුල කල නපුරු ඔබ මුව 

අමවල ගිල ගනී ළඟදීම 

සුළඟට කියූ ගී

වයන වස්දඬු රාවේ 

ගයයි මා හද ගීතේ

මද සුළඟ මට හොර රහසේ  

පවසන්න තාලේ...

පුංචි රන් සමනලයන් 

මල් පොකුරු  ළඟ හැඟී 

සෙමෙන් කොදුරමින් ගයයි

සොදුරුතම ඒ ගීතේ ....

මල් වැස්ස හා එක්වී

පියනගනු මන ආයේ

අසා මා හද ගීතේ 

එය ඔබෙයි මා ඔබගේ ...

සිතුවිලි

විටෙක සිනිඳුව පාවෙන

වරෙක බරව කඩා හැලෙන 

වළාකුළු සේ නෙක හැඩ ගෙන  

සිත් අඹරේ ඔහේ සරන

සිතුවිලි....

පෙන පිඬු සේ සිනා නඟන

ගල් කුළු අතර හැපී බිඳෙන 

ගලන ගඟක් සේ  හඬා වැටෙන

සයුර හමුවන තෙක් ගලා බසින 

සිතුවිලි....

ඇසුරු සැනින් පියාඹන 

කතරේ නිල ගංගා මවන 

විටෙක තෙත්

විටෙක වියළි

සිතුවිලි....